Flebologia

Limfologia

Niewydolność limfatyczna

W wyniku upośledzenia pracy układu limfatycznego z powodu czy to wrodzonej niewydolności limfatycznej czy uszkodzenia naczyń limfatycznych lub węzłów chłonnych następuje zatrzymywanie nadmiernych ilości chłonki (limfy).

W niektórych przypadkach organizm stymuluje zdrowe naczynie limfatyczne do zwiększonej pracy lub tworzy nowe połączenia między naczyniami limfatycznymi i żylnymi (anastomozy) w ten sposób kompensując słabsze swoje możliwości. Obrzęk limfatyczny może się nie pojawić , albo pojawia się z opóźnieniem. Mówimy wtedy o zdolności kompensacyjnej organizmu.

Na początku obrzęki są blade, miękkie, a po uciśnięciu zmienionej tkanki pozostaje ślad.  Nieleczone doprowadzają do zwłóknienia tkanek. Obrzęki przybierają coraz bardziej utrwalony charakter, stają się też twardsze. Skóra kończyny jest sucha, łuszcząca się, chłodna, blada i podatna na infekcje. Procesy zachodzące w skórze i tkance podskórnej są w tym przypadku podobne do chronicznego zapalenia, które wtórnie dodatkowo pogarsza stan obrzęku.

Obrzęk limfatyczny to choroba postępująca. Wyróżnia się 3 stopnie obrzęku limfatycznego.

Stopień 0 obrzęku: obrzęk niewidoczny, utajony

Subkliniczny etap, w którym dzięki zdolnościom kompensacyjnym organizmu, obrzęk nie jest widoczny, mimo upośledzenia transportu chłonki. Pacjenci mogą uskarżać się na uczucie ciężkości, czy suchość i pękanie skóry. Ten etap może trwać przez wiele miesięcy lub lat, zanim obrzęk staje się widoczny.

Mimo prawidłowych obwodów kończyn i braku obrzęku, pacjenci, jeśli są świadomi uszkodzenia układu limfatycznego, powinni zasięgnąć profesjonalnej oceny i często wdrożyć elementy Kompleksowej Terapii Przeciwzastoinowej (KTP).

Stopień 1 obrzęku: łagodny (spontanicznie odwracalny)

Układ limfatyczny jest przeciążony i pojawia się obrzęk. Po uciśnięciu kończyny pozostaje wgłębienie. Obrzęk zwykle rozpoczyna się w najdalszej części kończyny: na dłoni lub stopie i powoli przesuwa się w górę. Obrzęk poprawia się lub znika w nocy, by powrócić w ciągu dnia. Elewacja chorej kończyny może pomóc zmniejszyć opuchliznę.

Pacjenci z obrzękiem limfatycznym stopnia 1 powinni niezwłocznie rozpocząć terapię, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia progresji choroby, w tym infekcji i nieodwracalnych zmian.

Stopień 2 obrzęku: średni (spontanicznie nieustępujący)

Obrzęk jest twardy, nie daje się go ucisnąć z powodu postępującego zwłóknienia tkanki. Rzadko cofa się pod wpływem uniesienia kończyny. Bezwzględnie wskazana jest pomoc profesjonalisty i korzystanie z Kompleksowej Terapii Przeciwzastoinowej (KTP).

Stopień 3 obrzęku: sloniowacizna

Obrzęk jest ogromny. Skóra zazwyczaj staje się bardzo twarda i łuszcząca się, pojawiają się grudkowe narośle. Może wystąpić limfotok, czyli wyciek limfy przez popękaną skórę. Fałdy skórne narażają pacjenta na ryzyko zakażeń skóry, które wtórnie dodatkowo nasilają obrzęk. Pogarsza to znacznie życie pacjenta, najczęściej izolując go z życia społecznego.

Pacjenci z obrzękiem limfatycznym stopnia 3. bezwzględnie powinni skorzystać z leczenia za pomocą Kompleksowej Terapii Przeciwzastoinowej (KTP). Czasami, z uwagi na zakażenia i ryzyko sepsy, wymagane jest rozpoczęcie takiej terapii w warunkach szpitalnych. Pacjenci wymagają na tym etapie także często niestandardowej odzieży uciskowej.

  •  
Centrum Flebologii
Centrum Flebologii - Adres
ul. Witoszyńskiego 5
03-983 Warszawa