Proktologia

Choroba hemoroidalna występuje bardzo często, lecz ze względu na umiejscowienie, uznawana jest za wstydliwą. Nadal znikoma część pacjentów cierpiących z jej powodu zgłasza się do lekarza. Choroba ta jest przyczyną uporczywych dolegliwości utrudniających normalne funkcjonowanie. Najczęstszymi objawami są zaburzenia wypróżnienia, bóle i świąt odbytu, krwawienia podczas oddawania stolca, nieprawidłowa wydzielina, która brudzi bieliznę. W poważnych stadiach hemoroidy ulegają obrzękowi, przesuwają się w dół i wystają na zewnątrz, co określa się jako wypadanie. Dodatkowo mogą powstawać skrzepliny w żyłach wokół odbytu. Prowadzi to do bardzo bolesnego obrzęku tej okolicy.

Hemoroidy (krwawnice, guzki krwawnicze) są prawidłowymi strukturami anatomicznymi. To naczynia krwionośne (tętnicze i żylne) znajdujące się w kanale odbytu. O chorobie hemoroidalnej mówimy wtedy, gdy nastąpiły zmiany tych struktur powodujące opisane dolegliwości. Na przebieg choroby składają się okresy bezobjawowe i okresy zaostrzeń objawów. Okresy zaostrzeń wywoływane są najczęściej zaburzeniami czynności jelit (biegunkami lub zaparciami), lekami stosowanymi miejscowo (czopkami, lewatywami), ciążą, siedzącym trybem życia, alkoholem i dietą bogatą w ostre przyprawy.

Około 95% pacjentów cierpiących na chorobę hemoroidalną może być leczona skutecznie metodami nieoperacyjnymi. Powszechnie stosuje się leki poprawiające krążenie żylne oraz farmaceutyki działające miejscowo. Gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, stosuje się leczenie zabiegowe.

Jedna z metod nieoperacyjnego leczenia polega na zakładaniu na guzek krwawniczy gumowego pierścienia. Celem zabiegu nie jest zniszczenie hemoroidów, tylko ich unieruchomienie względem otaczających tkanek. Uzyskuje się to poprzez doprowadzenie do zwłóknienia tkanek okolicy guzka krwawniczego i wytworzenie blizny, która podtrzymuje całą strukturę. Metoda ta daje dobre efekty: blisko 90% wyników dobrych i bardzo dobrych. Jednocześnie zachowana jest fizjologiczna rola hemoroidów, którą jest uszczelnianie odbytu. Jest metodą znaną i stosowaną od ponad 30 lat i zwaną od jej twórcy - metodą Barrona. Zabiegi wykonywane są ambulatoryjnie.

Założenie pierścienia jest bezbolesne i trwa parę minut. Podczas jednej wizyty lekarz zakłada pierścień na jeden guzek. W odstępach dwutygodniowych izolowane są dwa kolejne. Powikłania są rzadkie i dotyczą głównie krwawień po odpadnięciu fragmentu uciśniętego guzka, dolegliwości bólowych, zsunięcia się podwiązki. Stosowanie tej metody pozwala na ograniczenie wskazań do zabiegów operacyjnych. Jedynie 5% chorych, u których żylaki odbytu są w najbardziej zaawansowanych stadiach, wymaga pomocy z użyciem skalpela.

Choroba hemoroidalna jest schorzeniem powszechnym. Podobne objawy towarzyszą nowotworom jelita grubego, dlatego też istotną rolę w procesie leczenia odgrywa diagnostyka. Rozpoczęcie leczenia poprzedza zawsze badanie z użyciem wziernika (rektoskopia lub anoskopia).