Metoda Barrona

Około 95% pacjentów cierpiących na chorobę hemoroidalną może być leczona skutecznie metodami nieoperacyjnymi. Powszechnie stosuje się leki poprawiające krążenie żylne oraz farmaceutyki działające miejscowo. Gdy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, stosuje się leczenie zabiegowe.

Jedna z metod nieoperacyjnego leczenia polega na zakładaniu na guzek krwawniczy gumowego pierścienia. Celem zabiegu nie jest zniszczenie hemoroidów, tylko ich unieruchomienie względem otaczających tkanek. Uzyskuje się to poprzez doprowadzenie do zwłóknienia tkanek okolicy guzka krwawniczego i wytworzenie blizny, która podtrzymuje całą strukturę. Metoda ta daje dobre efekty: blisko 90% wyników dobrych i bardzo dobrych. Jednocześnie zachowana jest fizjologiczna rola hemoroidów, którą jest uszczelnianie odbytu. Jest metodą znaną i stosowaną od ponad 30 lat i zwaną od jej twórcy - metodą Barrona. Zabiegi wykonywane są ambulatoryjnie.

Założenie pierścienia jest bezbolesne i trwa parę minut. Podczas jednej wizyty lekarz zakłada pierścień na jeden guzek. W odstępach dwutygodniowych izolowane są dwa kolejne. Powikłania są rzadkie i dotyczą głównie krwawień po odpadnięciu fragmentu uciśniętego guzka, dolegliwości bólowych, zsunięcia się podwiązki. Stosowanie tej metody pozwala na ograniczenie wskazań do zabiegów operacyjnych. Jedynie 5% chorych, u których żylaki odbytu są w najbardziej zaawansowanych stadiach, wymaga pomocy z użyciem skalpela.

Choroba hemoroidalna jest schorzeniem powszechnym. Podobne objawy towarzyszą nowotworom jelita grubego, dlatego też istotną rolę w procesie leczenia odgrywa diagnostyka. Rozpoczęcie leczenia poprzedza zawsze badanie z użyciem wziernika (rektoskopia lub anoskopia).